Następnym przykładem zastosowania metod genetyki populacji może być dziedziczenie innej cechy występującej u człowieka. Ludzie różnią się między sobą wrażliwością na fenylo-tiomocznik (PTC) i związki pokrewne, zawierające grupę izotiocyjanową (-NCS), w skład której wchodzą atom azotu, atom węgla i atom siarki. Niektórzy ludzie czują, że PTC jest gorzki, inni nie odnoszą żadnego wrażenia smakowego. Na podstawie zbadania stosunków liczbowych pomiędzy wrażliwymi na PTC członkami poszczególnych rodzin L. H. Snyder przyjął, że dziedziczenie zdolności odczuwania smaku fenylotio-mocznika zależy od jednej pary genów, a wrażliwość (T) dominuje nad brakiem (f). Badania genetyczne Snydera wykazały, że w populacji białych w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej 70,2% ludzi było wrażliwych, a 29,8% niewrażliwych. Na podstawie tych wartości mógł on obliczyć (tab. 30-3), że 12,4% dzieci, które miały oboje rodziców wrażliwych na PTC, będzie niewrażliwymi. Następnie Snyder mógł obliczyć, że 35,4% dzieci rodziców różniących się wrażliwością powinno być niewrażliwymi. Wartości liczbowe rzeczywiście stwierdzone przez tego autora wynosiły odpowiednio 12,3% i 33,6%. Stwierdzone liczby były zatem wysoce zgodne z przewidywaniami na podstawie prawa Hardy'ego-Wein-berga. Snyder wysunął stąd wniosek o słuszności swego pierwotnego założenia, że dziedziczenie cechy wrażliwości na fenylotiomocznik jest warunkowane przez jedną parę genów. Aczkolwiek niewrażliwi stanowią około 30% przedstawicieli populacji białych, to bardzo rzadko występują oni w populacji Murzynów, Eskimosów i Indian amerykańskich. Zatem pula genów T oraz / jest zupełnie różna w tych odmiennych populacjach.
apteka onlinekalectwo nabytefiltry do wody
