Podsumowując, cały mechanizm regulacji proponowany przez Jacoba i Modona na podstawie badań nad jS-galaktozydazą u E. coli, polega na tym, że poza genami strukturalnymi, które stanowią szyfr do syntezy określonych białek, istnieją jeszcze geny regulatory kodujące syntezę represorów. Represory mogą być aktywne lub nieaktywne zależnie od tego czy są związane z małymi cząsteczkami - induktorami czy korepresorami. Aktywny represor wiąże się ze specjalnym miejscem w DNA, zwanym operatorem, uniemożliwiającym tym samym transkrypcję sąsiadujących z nim genów strukturalnych. Te geny strukturalne leżące w bliskim sąsiedztwie operatora, a będące pod kontrolą jednego represora, nazwano operonem. Przekonujące dane dowodzą, że synteza wielu białek u E. coli, a także u innych organizmów, nie jest zależna od tego rodzaju substancji, jak korepresory i induktory pochodzące ze środowiska zewnętrznego. Białka te mogą być kodowane albo przez geny, których operatory są włączone cały czas, albo przez geny nie związane z operatorami.
boże narodzenie Skuteczna metoda Allena Carra - rzuć palenie bez żalu! masaż stóp
