Zakłada się, że operator sąsiaduje bezpośrednio z genami należącymi do danego operonu. Jest to miejsce w DNA, do którego przyłącza się aktywna cząsteczka represora, hamując tym samym syntezę mRNA przez geny przyległego operonu. Przy braku aktywnego represora geny danego operonu są odsłonięte i transkrypcja może odbywać się bez przeszkód. Powstaje mRNA i na rybosomach zachodzi synteza enzymu. W razie braku genu operatora represor nie może hamować syntezy specyficznego mRNA i określony enzym jest wytwarzany nieprzerwanie. Jest możliwe, że operator zawiera pewien szyfr kierujący w jakiś sposób działaniem poli-merazy DNA, tak że rozpoczyna ona transkrypcję DNA od specyficznego punktu danego końca operonu. Jeżeli rzeczywiście istnieją geny regulatory, to ich transkrypcja musi także podlegać jakiejś regulacji, a więc kontrolowana jest także synteza represorów. Nie można jednak zakładać istnienia nieskończonej ilości różnych represorów, z których kolejny hamowałby syntezę następnego. Nie należy także spodziewać się, że represor hamuje swą własną syntezę, ani że represory są syntetyzowane bez żadnej kontroli.
makijaż permanentny szczecindukan forummilionerzy gra
